تکیه گاهی باش.....
تکیه گاهی باش . . .
همچون دیوار ، محکم و سخت ، براین پهنه دشت
و بگیر در شهر عشق دستهایی که به فریاد بلند است اینجا
آری ، آری سخن عشق نشانی دارد
این نشان مهر و عطای من و توست ، که بماند به جهان
همچو نقشی که بود بر دیوار ، همچو آهی که رسد بر افلاک
پر پرواز تو ، این عشق بود ، از دل خاک ، از دیوار
تا به اوج ملک و صحنه دیدار خدا
+ نوشته شده در شنبه یکم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 12:39 توسط فرشته کاوسی
|